چنگیز و جمشید عامل، پیشکسوتان کشتی مشهد هستند 
مسائل زنان دغدغه فیلمهای شادی غفوریان است 
چنگیز و جمشید عامل، پیشکسوتان کشتی مشهد هستند
نام «عامل»؛ مشهدیها را به یاد یک خیابان میاندازد، این خیابان اسم و رسمش را از پیشکسوت یک خانواده تمامقد ورزشی گرفته است. همکلام ما در این گزارش فرزندان کسی هستند که نامش را روی آن خیابان معروف گذاشتهاند.
حضور در تیم ملی در کمتر از دوسال
دو پسر آقای عامل یعنی چنگیز و جمشید؛ پیشکسوتان کشتی آزاد مشهد. چنگیز عامل درویش سیستانی، ورزشکار با سابقه محله ارشاد مشهد متولد ۱۳۳۳ و بازنشسته شرکت توزیع برق است. او درباره ورودش به ورزش میگوید: از سال ۴۷ کشتی را بنا به علاقه و تشویق پدرم شروع کردم که به لطف خدا و حضرت رضا (ع) و با پشتکار و استعداد ذاتی که داشتم توانستم در کمتر از دو سال به عضویت تیم ملی جوانان ایران در بیایم.
در مسابقات جهانی جوانان ۱۹۷۰ در کشور ژاپن تیم ما به مقام نایبقهرمانی رسید
از کارشکنی رقبا تا آتشگرفتن هواپیمای ایرانایر
این ورزشکار در ادامه درباره نخستین مسابقات جهانی که در آن حاضر شده، عنوان میکند: در مسابقات جهانی جوانان ۱۹۷۰ در کشور ژاپن تیم ما به مقام نایبقهرمانی رسید. من هم با وجود اینکه کتفم آسیب دید، به هرحال چهارم دنیا شدم. او ادامه میدهد: من تا سال ۱۳۵۹ در سطوح مختلف مسابقات داخلی و بینالمللی چندین مدال گرفتم؛ مثلا در جامهای آریامهر و بعد ۲۲ بهمن در کشور خودمان و نیز جام جهانی جوانان آلمان، جام جمهوریت افغانستان و جام جایزه بزرگ لهستان.
از سال ۵۹ مربیگری میکنم
این مربی پیشکسوت کشتی مشهد اظهار میکند: از سال ۵۹ مربیگری را از باشگاه برق شروع کردم و بعد مربی مشهد و استان و در سال ۶۵ مربی تیم ملی شدم.
او به خاطرهای از دوران مربیگریاش اشاره میکند و میگوید: ۱۷ سال بعد از جام جهانی ژاپن، این بار به عنوان مربی تیم ملی ایران دوباره به توکیو رفتم. در مسیر طولانی ایران تا ژاپن، در فرودگاههای هنگکنگ و هند که انقلاب ایران منافع اربابانشان را به خطر انداخته بود، برخوردهای بدی با کاروان ورزشی ما صورت گرفت.
عامل ادامه میدهد: با توجه به کارشکنیها و مشکلاتی که درست کردند آنقدر دیر رسیدیم که بچههای تیم، که از نظر جسمی و روحی فرسوده شده بودند، در همان فرودگاه توکیو وزنکشی کردند و از همانجا بدون استراحت به سالن مسابقه رفتیم. در نهایت و با وجود حاشیهها تیم را رهبری کردیم که توانست در آزاد و فرنگی قهرمان آسیا شود. در همان سفر هنگام برگشتن به ایران هواپیما دچار نقص فنی شد که به لطف خدا و حضرت رضا (ع) واقعا معجزه شد و مشکل برطرف گردید. ماجرای آتشسوزی هواپیمای ایرانایر را روزنامههای آن زمان با تیتر درشت نوشتند.
خانهمان پاتوق کشتی بود
این پیشکسوت کشتی درباره خانوادهاش اظهار میکند: ما پنج برادر و پنج خواهریم که چهار برادر وارد ورزش کشتی شدیم. پدرم مشوق و معلم ماست، جوان که بودم خانه ما شده بود پاتوق کشتیگیران و از تمام ایران به آنجا رفت و آمد داشتند. خواهرها و مادرم هم به کشتی علاقهمندند و مادرم موقع پخش مسابقات از تلویزیون درباره آمادگی کشتیگیر نظر میدهد و آن رقابت را تحلیل میکند!
من برادر بزرگتر خانوادهام؛ هادی، گزارشگر معروف کشتی تلویزیون است؛ جمشید، مربی نوجوانان کشتی و منوچهر، پزشک در طب ورزشی
او درباره برادرانش اضافه میکند: من برادر بزرگتر خانوادهام؛ هادی، گزارشگر معروف کشتی تلویزیون است؛ جمشید، مربی نوجوانان کشتی؛ منوچهر، پزشک در طب ورزشی که ۶-۲۵ سالی هست که ساکن کاناداست و زمانی که امیر خادم در کشتی استان اول شد، او مقام دوم را به دست آورد و بیژن، کوچکترین برادرم که وارد ورزش حرفهای نشد.
جوانان اول «فرهنگ» را در کشتی یاد بگیرند و بعد «فن» را!
چنگیز عامل که سه سال است مربیگری را کنار گذاشته ضمن اشاره به پرورش شاگردانی، چون ناصر و ابوالفضل زینلنیا و رسول و امیر خادم، تاکید میکند: همیشه گفتهام که جوانان اول اصل را در کشتی یاد بگیرند و بعد فن آن را اصل هم فرهنگ کشتی است و راستی و درستی و صداقت و منش پهلوانی و انسانی و احترام به پدر و مادر و بزرگترها و نظم و انضباط و همه چیزهایی که در مسیر زندگیشان به درد بخور است.
از صبح تا شب هم که در سالن تمرین کنم، خسته نمیشوم
اما جمشید عامل که متولد ۱۳۳۸ است میگوید: از سال ۵۵ به طور آماتوری کشتی را شروع کردم و درسوابقم علاوه بر چند مقام اول استانی، رتبههایی، چون دوم کشوری و رتبه سوم در جام تختی که اولین جام کشورهای اسلامی بود دارم. او اضافه میکند: در سال ۶۳ و بعد از اینکه کتفم شدیدا آسیب دید، به کمک برادرم آقاچنگیز وارد عرصه مربیگری شدم. درحال حاضر مربی نوجوانان و جوانان کشتی آزاد باشگاه تختی و گاهی در مسابقات استانی مربی نوجوانان مشهدم.
این مربی کشتی اظهار میکند: کلا ورزش خیلی خوب است، اما کشتی عشقی خاص دارد. من در دفتر ثبت مشغول به کار هستم، اما اگر بحث تامین هزینههای زندگی نباشد، از ۶ صبح تا ۱۲ شب هم که در سالن تمرین کنم خسته نمیشوم.
*این گزارش اسفند سال ۹۰ در شماره هفت شهرآرامحله منطقه ۱ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
