کتابخانه بیتالزهرا(س) از اتاقی کوچک به کانونی پرتردد تبدیل شد
در میان هیاهوی شهری، در گوشهای از محله شریف، گویی زمان با گامهایی آرامتر حرکت میکند؛ جایی که ششسال پیش، طبقه دوم یک ملک وقفی، نهتنها با آجر و سیمان، بلکه با اندیشه کمک به نسل فردا و نیت خیر بنا شد. کتابخانه بیتالزهرا (س)، سالنی است که با حدود ۱۵۰۰ جلد کتاب راهاندازی شده و امروز به پایگاه دانایی برای بیش از پانصدبانوی مشتاق کتاب تبدیل شده است.
وقف فرهنگی خاندان شریفالحسینی
با رسیدن به کوچه صدف۱۷، در بین چند خانه ابتدایی سمت راست، نمای ساختمان چندطبقه با بنرهایی از رهبر شهید، توجه هر رهگذری را به خود جلب میکند. تابلو بیتالزهرا (س) بر سردر ساختمان، نشان از رسیدن به مقصدی است که فراتر از یک بنای معمولی، یک مرکز فرهنگیتربیتی است.
راضیه جزایری، یکی از ساکنان قدیمی محله و مسئول کتابخانه، از روزهای نخست این مسیر میگوید. او که از آغازین روزهای فعالیت این مجموعه خادم افتخاری آن بوده است، خاطرات را اینچنین مرور میکند: حدود پانزدهسال پیش، خانواده شریفالحسینی خانه مسکونی خود را به فعالیتهای فرهنگی اختصاص دادند. کتابخانه آن روزها یک اتاق بود با حدود ۱۵۰جلد کتاب که تنهاکتابخانه محله بود، اما همان کتابخانه کوچک با توجه به نبود فضای رسانهای امروز و دسترسی به منابع اطلاعاتی، بسیار مورد توجه دختران نوجوان و جوان محله قرار گرفت.
مسئول کتابخانه بیتالزهرا (س) در ادامه از بازسازی این ملک میگوید و تبدیل آن به یک ساختمان ششطبقه با کاربری فرهنگی که تحولی بزرگ برای خیابان صدف به شمار میرود: اوایل کار، فقط یک بوفه قدیمی برای نگهداری کتابها داشتیم و چند میز و صندلی ساده، اما استقبال اهالی محله و محلات اطراف چنان بود که بهسرعت نیاز به قفسهها و سالن مطالعه احساس شد. از کتابهای چاپی گرفته تا بانک مواردی مانند کاست، سیدی و فلشمموری، همگی برای خدمت به متقاضیان فراهم شد.
تنوع کتابها و آرامبخش اینجا چنان جاذبهای دارد که حتی در روزهایی که فرزندم کلاس ندارد، دلم میخواهد اینجا بیایم
او همچنین از نذر کتاب برای این کتابخانه میگوید و یاد میکند از یک هممحلهای به نام مرحوم علیزاده که بهواسطه آمدوشد همسرش به این کتابخانه و مجموعه فرهنگی، تصمیم میگیرد بعد از فوتش همه کتابهایش به کتابخانه بیتالزهرا (س) اهدا شود.
سکوت پرمعنا
در سالن مطالعه، تنهاصدایی که سکوت را میشکند، صدای آرام ورقخوردن کتابهاست. فخرالسادات ناصری بانویی است که در این سکوت مشغول نظمدادن به قفسههاست. او میگوید: من حدود یکسال است که در این کتابخانه مشغول خدمت به علاقهمندان به کتاب و کتابخوانی هستم. موضوعی که برای من جالب است، استقبال پرشور دختران و نوجوانان محله از جلسات گفتمان با حضور اساتید است.
ناصری با اشاره به برپایی گعدههای دخترانه با اساتید دعوتشده، میگوید: این نشستها با موضوعاتی، چون معرفی کتاب، پاسخ به شبهات دینی و مذهبی، نقد و بررسی بعضی کتابها، معرفی کتاب به شیوه حضوری، پادکست و پخش فیلم است که با استقبال بسیار خوب نوجوانان همراه میشود.
وجود مهدالقرآن در یکی از طبقات به مادران جوان فرصتی داده است تا در فاصله برگزاری کلاسهای فرزندانشان از فضای کتابخانه بهرهمند شوند. سیدهمهسا نقرگی مادری است که از محله امامهادی (ع) به اینجا میآید. او میگوید: وقتی دخترم در مهدالقرآن این مجموعه است، به طبقه بالا میآیم تا وقتم بیهوده نگذرد و چند صفحه کتاب مطالعه کرده باشم.
این مادر جوان ادامه میدهد: تنوع کتابها و محیط امن و آرامبخش اینجا چنان جاذبهای دارد که حتی در روزهایی که فرزندم کلاس ندارد، دلم میخواهد به اینجا بیایم تا از آرامش آن لذت ببرم.
* این گزارش پنجشنبه ۱۵ مردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۷ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.