خاطرات ۳۳ سال سکونت سمانه هراتی در محله هاشمیه

سمانه هراتی ۳۳‌سال است که در محله هاشمیه سکونت دارد. او از وقتی کودکی شش‌ساله بود، همراه خانواده به این محله آمد و آباد‌شدنش در این سال‌ها را دیده است. به گفته خودش، آن زمان از ابتدا تا انتهای هاشمیه کال بوده است و بسیاری از زمین‌های این حوالی، مزروعی بوده‌اند.

آن موقع، خانه دوطبقه پدر سمانه‌خانم در هاشمیه‌۴۹، چشم‌انداز گسترده‌ای تا بولوار وکیل‌آباد داشت، اما حالا به‌خاطر آپارتمان‌سازی‌های متعدد، حتی خیابان‌های اطرافشان را نمی‌بینند. با او که در خیابان‌های این محله دور می‌زنیم، با لبخندی پر از خاطره می‌گوید: همه خوشی‌های دوران کودکی برایم تازه شد.

تنها نانوایی محله در هاشمیه‌۳۲ قرار داشت. یک پل باریک سیمانی روی کال زده بودند که باید از آن رد می‌شدیم تا به نانوایی برسیم. خیلی از این پل می‌ترسیدم. دوروبرش سگ‌های ولگرد داشت. بعد‌ها که بولوار هاشمیه ساخته شد، آن کال پوشیده شد.

زن و شوهر پزشکی همسایه مان بودند. دکتر مهران پزشک عمومی بود و همسرش ندا صابری، دندان‌پزشک. معروف بودند به اینکه دست سبکی دارند. از کل هاشمیه و بولوار پیروزی، برای درمان پیش آنها می‌آمدند. خودم هم دندان‌هایم را پیش دکتر صابری درست کردم.

اوایل که گازکشی نبود، برای حمام می‌آمدیم حمام عمومی بولوار فکوری (بین ویلا و صیاد شیرازی). تمیز و پاکیزه از حمام بیرون می‌آمدیم، اما نیم ساعت بعد در بازی‌های بچه‌گانه همه لباس‌هایمان پر از خاک و گل می‌شد.

خانم «مشایخی»‌نامی بود که در خانه‌اش در انتهای هاشمیه‌۴۹ کار‌های آرایشگری انجام می‌داد. سال‌۷۸ برای مراسم نامزدی‌ام پیش او رفتم و اولین عروس محل بودم که پیش او رفتم.

قدیم یک بقالی کوچک نبش هاشمیه‌۴۷ بود که قرقروت و کشک‌های لوزی می‌فروخت. چاشت مدرسه من همین‌ها بود. البته فصل زالزالک که می‌شد، این میوه هم به چاشتم اضافه می‌شد. وقتی می‌بینم بچه‌های الان با هله‌هوله بزرگ می‌شوند، ناراحت می‌شوم. الان یک سوپر‌ی شبانه‌روزی جای آن را گرفته است.

کرایه‌چی مهدی آقای دهنوی در هاشمیه ۵۱ قرار داشت. هرکس مراسم و مهمانی داشت، از آنجا ظرف می‌گرفت. پدرم ماه رمضان افطاری می‌داد و ظرف‌ها و میز و صندلی را از آقای دهنوی تهیه می‌کرد. مراسم عقد من هم با ظرف‌های آنجا برگزار شد.

* این گزارش چهارشنبه ۳۱ تیرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۹ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.