روزهای حماسی امیررضا کریمی در نوجوانی
نوجوان شانزدهساله محله امامرضا(ع) از اول صبح، برنامههایش را طوری تنظیم میکند که هم به درس و تکالیفش برسد و هم بتواند شبها در اجتماع مردمی میدان امامخمینی (ره) حضور داشته باشد.
امیررضا کریمی، از اعضای پایگاه بسیج شهیدنامجو مسجد حضرت محمد (ص) است که از روز بعد شهادت قائد امت اسلامی، بخش زیادی از اوقات فراغتش را در اجتماع مردمی گذرانده است. او تنها به تعداد انگشتان دست نتوانسته به اجتماع برود و بیش از نود شب در میدان بوده است.
امیررضا علاوهبر حضور در این اجتماع مردمی، در برخی فعالیتهای فرهنگی نیز مشارکت دارد و تلاش کرده تعدادی از دوستانش را هم با خود همراه کند.
-در اجتماع همراه با چه افرادی حضور پیدا میکنی؟
بیشتر شبها همراه دوستانم از پایگاه بسیج شهیدنامجو به مراسم میآییم. معمولا بین دوازده تا چهاردهنفر هستیم و با هم در برنامهها شرکت میکنیم. بعضی شبها نیز همراه خانوادهام در اجتماع حضور دارم.
-هدفت از حضور در اجتماع مردمی چیست؟
فکر میکنم هرفردی درقبال کشورش مسئولیت دارد. حضور من هم به این دلیل است که میخواهم نشان دهم برای سرنوشت کشورم اهمیت قائلم و معتقدم تصمیمگیری درباره آینده ایران باید به دست مردمش باشد.
-این حضور برای تو چه حس و حالی دارد؟
وقتی پرچم کشورم را در دست میگیرم، احساس غرور میکنم. همچنین دیدن افراد سالمند که باوجود مشکلات جسمی در مراسم شرکت میکنند، برایم جالب و قابل احترام است. این صحنهها حس تعلق و همبستگی بیشتری به من میدهد.
-چه فعالیتهایی در اجتماع مردمی داری؟
در بخشهای مختلف برنامه مشارکت میکنم، از سردادن شعارها و پرچمگردانی گرفته تا حضور در کاروانهای خودرویی. گاهی هم در آمادهسازی و نوشتن پلاکاردها کمک میکنم ولی بیشتر اوقات در غرفه کودک کمک میکنم.
-فعالیتت در غرفه کودک چیست؟
از همان روزهای اول که این غرفه راهاندازی شد برای آمادهسازی و چیدمان آن حضور داشتم. بعد از آن هم همراه چندنفر از دوستانم سعی کردیم برای کودکانی که به غرفه مراجعه میکنند، برنامههای متنوعی داشته باشیم. نقاشی، ساخت کاردستی، دارت و درستکردن موشک کاغذی یا کشیدن کاریکاتور ترامپ ازجمله کارهایی است که انجام میدهیم. هدفمان هم این بود که کودکان اوقات خوبی داشته باشند و برای حضور در اجتماع شبانه ترغیب شوند، همچنین خانوادهها با خیال راحت در برنامه حضور پیدا کنند.
-در زمان امتحانات هم در میدان حضور داشتی؟
حضور در این مراسم برای من همانند یک تکلیف اجتماعی شده و نمیخواهم از وظیفهای که برعهده دارم کوتاهی کنم؛ بنابراین سعی میکنم برنامه درسیام را طوری تنظیم کنم که به درسهایم لطمهای وارد نشود و بتوانم شبها در مراسم شرکت کنم.
-واکنش دوستان و همکلاسیهایت به حضورت در اجتماع چیست؟
بعضی از دوستانم خودشان در مراسم حضور دارند و بعضی دیگر فقط اخبار آن را دنبال میکنند. وقتی درباره برنامهها و فعالیتهای میدان با چند نفر از همکلاسیهایم صحبت کردم با اینکه عقایدشان متفاوت بود، بعداز شنیدن توضیحاتم، در مراسم شرکت کردند.
* این گزارش سهشنبه ۱۹خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۶۲ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.