مسجد بنی‌هاشم(ع) پاتوق گرم اهالی محله کنه‌بیست است

در انتهای خیابان موعود۲۳، مسجد بنی‌هاشم(ع) یکی از معدود مکان‌هایی است که برای کودکان و نوجوانان این محدوده برنامه آموزشی و جلسات قرآن‌خوانی منظم دارد. بچه‌ها سه شب هر هفته بعداز نماز مغرب و عشا دور هم جمع می‌شوند، رحل‌ها را آماده می‌کنند، قرآن می‌خوانند و اشکالاتشان را با کمک قاری جلسه رفع می‌کنند. بعد از آن هم درباره مسائل تربیتی با هم به بحث و گفت‌و‌گو می‌نشینند.

همین برنامه هفتگی باعث شده است مسجد به پاتوقی گرم و صمیمی برای گذراندن لحظات دوستانه کنار هم‌محله‌ای‌های کنه‌بیست تبدیل شود.

انتقال تجربه‌های روزمره

وقتی وارد می‌شوم که نماز تمام شده است و بچه‌ها وسط مسجد حلقه زده‌اند. هرکدام رحل چوبی‌شان را جلو گذاشته‌اند و با دقت، آیات را آرام می‌خوانند. رضا کرمانی، یکی از فعالان محله، هم کنارشان نشسته است. با لبخندی کوتاه اشتباه‌ها را گوشزد می‌کند و بچه‌ها هم سعی در رفع اشکالاتشان دارند و آیه را دوباره تکرار می‌کنند.

بعد‌از خوانش قرآن نوبت به صحبت و گفت‌و‌گو می‌رسد. موضوع صحبت این‌بار فضای احترام به والدین است. کرمانی بحث را با یک سؤال ساده شروع می‌کند؛ «به نظرتان احترام‌گذاشتن به پدر و مادر فقط در حرف زدن است؟»

همین سؤال کافی است تا هرکدام از بچه‌ها چیزی بگویند و گفت‌و‌گو شکل بگیرد. یکی از کمک‌کردن در کار‌های خانه حرف می‌زند، دیگری می‌گوید نباید جواب پدر و مادر را با عصبانیت داد. نوجوانی که گوشه حلقه نشسته است، آرام می‌گوید: بعضی وقت‌ها گوشی دستمان است و اصلا حواسمان به حرف‌هایشان نیست؛ همان هم بی‌احترامی است.

قبل از شرکت در این جلسات، خوانش قرآن را بلد نبودم و حالا خیلی پیشرفت کرده‌ام

بحث بین بچه‌ها ادامه پیدا می‌کند و هرکدام سعی دارند تجربه‌ای از خانه و رفتار‌های روزمره‌شان تعریف کنند.

از روخوانی قرآن تا مکبری

بعد از تمام‌شدن جلسه فرصتی پیش می‌آید برای گفت‌و‌گو با شرکت‌کننده‌ها. محمدحسین دست‌بس متولد سال‌۱۳۹۲ است و از دو سال پیش در این جلسات شرکت می‌کند. بچه‌ها می‌گویند که محمدحسین آیه‌ها را از همه زودتر حفظ می‌کند و حتی وقتی نوبت به قرائت می‌رسد، تجوید را آن‌قدر خوب رعایت می‌کند که خیلی‌هایشان از او کمک می‌گیرند.

خودش درباره تجربه این دو سال می‌گوید: قبل از شرکت در این جلسات، خوانش قرآن را بلد نبودم و حالا خیلی پیشرفت کرده‌ام. هدفم این است که در مسابقات هم شرکت کنم.

سعید مهمان‌دوست یکی دیگر از شرکت‌کنندگان است که از تجربه مکبری در این مسجد هم می‌گوید. اینکه علاوه‌بر یادگیری روخوانی قرآن با کمک رضا کرمانی مکبری را هم آموخته و حالا با تشویق بزرگان مسجد، مکبر نماز هم شده‌است.

مطلب مرتبط مسجد محله کنه‌بیست محلی برای دیدار همسایه‌هاست

اینجا فقط محل نماز‌خواندن نیست

بعد‌از تمام‌شدن جلسه با رضا کرمانی هم‌صحبت می‌شوم؛ جوان بیست‌ساله‌ای که یکی از برگزارکنندگان این دورهمی‌های قرآنی است. او می‌گوید که سال‌ها قبل در همین مسجد و در همین حلقه‌ها نشسته و مثل خیلی از بچه‌های امروز، روخوانی قرآن را از همین‌جا یاد گرفته‌است.

کرمانی تعریف می‌کند: من هم شب‌ها برای جلسه قرآن می‌آمدم. کم‌کم بزرگ‌تر‌های مسجد مسئولیت‌هایی کوچک به من سپردند. همان مسئولیت‌ها باعث شد بیشتر به مسجد وابسته شوم و حس کنم اینجا فقط محل نمازخواندن نیست.

کرمانی توضیح می‌دهد: اداره جلسات فقط برعهده من نیست و دو قاری دیگر هم در آموزش بچه‌ها کمک می‌کنند. سعی می‌کنیم فضای جلسه فقط آموزشی نباشد. بچه‌ها باید احساس راحتی و صمیمیت کنند تا مسجد برایشان جذاب بماند. خیلی وقت‌ها بعداز قرآن‌خوانی درباره رفتار با خانواده، دوستی، درس‌خواندن یا حتی اتفاق‌های روزمره حرف می‌زنیم.

* این گزارش دوشنبه ۲۸اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۷۰ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.