خانواده خوش مدال آقای خوش‌دل

شاید خیلی از ما نبود امکانات و یا دور بودن مسافت را بهانه‌ای برای ورزش نکردن می‌کنیم و کمتر به سراغ ورزش می‌رویم. اما بد نیست بدانید که هم محله‌ای‌های ما از همین امکانات کم صاحب عنوان و مقام کشوری شدند. غدیر خوشدل یکی از داوران و پیشکسوتان رشته وزنه برداری است که مدت ۳۰ سال است در محله کنه بیست زندگی می‌کند و جالب است بدانید پسر و دخترش هم از قهرمانان به نام استان و کشور هستند.

ورزش را با کمترین امکانات شروع کردم

غدیر خوشدل که متولد ۱۳۳۴ است، در خصوص شروع فعالیتش در ورزش می‌گوید: حدود ۴۰ سال پیش ورزش را در رشته وزنه برداری آغاز کردم. در این رشته خیلی موفق بودم و با میل و رغبت در مسابقات شرکت می‌کردم. اما متاسفانه الان مدت‌هاست که دیگر در هیچ مسابقه‌ای شرکت نکرده‌ام و باید بگویم به نوعی با ورزش حرفه‌ای خداحافظی کرده‌ام. او اضافه می‌کند: درست است که من به این رشته علاقه داشتم، اما وقتی از هیچ جا و هیچ کس حمایت نمی‌شدم خیلی دلزده و خسته شده و تصمیم گرفتم از دنیای قهرمانی خداحافظی کنم.

خوشدل که یکی از باشگاه‌داران به نام در این منطقه است وجوانان محله خیلی از کلاس‌های او استقبال می‌کنند، او در ادامه‌ می‌گوید: بعد از اینکه از ورزش حرفه‌ای و قهرمانی خداحافظی کردم تصمیم گرفتم به خاطر نبود امکاناتی، چون باشگاه در منطقه باشگاهی تاسیس کنم تا جوانان محله از آن استفاده کنند. خوشبختانه جوانان محله هم خیلی از این باشگاه استقبال کردند.

از ورزشکاران در این رشته هیچ حمایتی نمی‌شود

یکی از مشکلاتی که همیشه ورزشکاران در رشته‌های مختلف از آن گلایه دارند عدم حمایت مسئولان هیئت از آنهاست. جواد خوشدل متولد ۱۳۶۴ است که راه پدر را با تمام سختی‌هایش قبول کرده و در این راه هم موفقیت‌های زیادی کسب کرده است.

وی ضمن گلایه از عدم توجه مسئولان می‌گوید: من از سال ۷۹ ورزش پاورلیفتینگ را به طور حرفه‌ای آغاز کردم. از همان کودکی این رشته را به خاطر قدرتی بودن آن دوست داشتم و از همین باشگاه پدرم وارد دنیای حرفه‌ای ورزش شدم. در این رشته هم در مسابقات قهرمانی کشور در تهران در سال ۸۷ عنوان نایب قهرمانی را کسب کردم، در مسابقات باشگاه‌های کشور که در همدان برگزار شد عنوان سوم را به دست آوردم. همچنین مدرک بژ بین‌المللی را از دست خالدی قهرمان جهان در این رشته گرفته‌ام. اما متاسفانه با آنکه این رشته علاقه‌مندان زیادی دارد نه از آن حمایت نه به آن بها داده می‌شود. هیچ وقت برای مسابقات پاورلیفتینگ تبلیغات نمی‌شود و مسابقات آن در سکوت برگزار می‌شود و قهرمانان آن را کمتر کسی می‌شناسد. در صورتی که اکثر قهرمانان کشور خراسانی هستند.

در خانواده خوشدل علاوه بر پدر و پسر ورزشکار، دختر خانواده هم یکی از کاراته‌کاران صاحب نام در استان و کشور است

مطلب مرتبط ورزش اعتمادبه نفس حنانه درهمی را بالا برد

محدودیت در این رشته زیاد وجود دارد

در این خانواده علاوه بر پدر و پسر ورزشکار، دختر خانواده هم یکی از کاراته‌کاران صاحب نام در استان و کشور است. زهرا خوشدل که ورزش را همچون پدر و برادرش از سنین نوجوانی آغاز کرده در خصوص این رشته می‌گوید: من از ۱۴ سالگی به صرف علاقه‌ام به رشته‌های رزمی، کاراته را شروع کردم. تاکنون در این رشته در مسابقات کشوری در سال ۸۵ مدال نقره، در مسابقات قهرمانی کشور در سال ۸۳ که در مشهد برگزار شد مدال برنز، در کاتای انفرادی در سال ۸۷ در مسابقات کشوری مدال نقره و در بخش کمیته نیز در همین سال نایب قهرمان شدم. باید بگویم که مدرک مربیگری درجه ۳ را هم کسب کردم.

وی ادامه می‌دهد: محدویت در این رشته خیلی زیاد است و کمتر از سوی مسئولان حمایت می‌شویم و امیدوارم فدراسیون جهانی کاراته حجاب بانوان ایرانی را قبول کرده تا ما هم بتوانیم در مسابقات برون مرزی شرکت کنیم.