دلایل علاقه پایدار ریحانه نجیب‌نژاد به ژیمناستیک

ریحانه نجیب‌نژاد از سه‌سالگی ژیمناستیک را شروع کرد و در حالی‌که خانواده‌اش انتظار نداشتند، این ورزش را ادامه داد. پنج‌سال بعد، وقتی مربی‌اش بنا به دلایلی، از باشگاهی که تمرین می‌کرد، رفت، ریحانه هم به مدرسه شنا رفت. در مدتی که مشغول این ورزش بود، توانست ۲ مقام سومی در ناحیه۳ آموزش‌وپرورش به دست بیاورد. او در چندرشته گروهی مانند والیبال نیز خودش را محک زد، اما نتیجه دلخواه را کسب نکرد.

ریحانه که اکنون هفده‌سال دارد، دوباره ژیمناستیک را از سر گرفته و دو مقام اول استانی و یک مقام اول گروهی در سطح کشور به دست آورده‌است. این دختر ورزشکار محله قائم(عج) امسال خودش را برای کنکور آماده می‌کند.

مطلب مرتبط درخشش دختران ژیمناستیک‌کار محله قائم(عج)

-چه شد که به ژیمناستیک برگشتی؟

چندسالی از فضای این ورزش دور بودم تا اینکه از دوستانم شنیدم مربی جدیدی برای باشگاه محله‌مان آمده که بسیار ماهر است. ازطرفی در این سال‌ها با آنکه رشته‌های مختلفی را امتحان کرده بودم، هیچ‌کدام به اندازه ژیمناستیک برایم هیجان‌انگیز و جذاب نبود. به نظرم، کار گروهی در تیم‌ها حرف اول را می‌زند که من نتوانستم خودم را با آنها هماهنگ کنم. البته این را هم بگویم که محیط تمرینی این ورزش‌ها چندان به دلم ننشست.

-چطور ژیمناستیک توانست تو را جذب کند؟

تنوع حرکت‌ها و گستردگی این رشته ورزشی را دوست دارم. در ژیمناستیک می‌توانم خودم حرکت‌های جدیدی طراحی کنم و کسی مانع این خلاقیت نمی‌شود.

-برای به‌روز شدن اطلاعات در این رشته، چه کاری انجام می‌دهی؟

مسابقات بانوان ورزشکار سایر کشور‌ها را تماشا و از نظر تکنیکی الگوبرداری می‌کنم. برای مثال، از آنها یاد گرفته‌ام که هنگام اجرا لبخند بزنم، استوار قدم بردارم و حرکت‌ها را بدون اشکال اجرا کنم.

-چه خاطره‌ای از مسابقات داری؟

مسابقه گروهی «فورآل» که سال‌۱۴۰۳ در تهران شرکت کردیم، برایم خاطره‌های خوبی به‌همراه داشت. در‌کنار دختران دیگر به مسافرت رفتن و دوری از خانواده، تجربه جدیدی بود. چون در تیممان بچه‌های کوچک‌تر هم بودند، مسئولیت داشتن در‌قبال آنها برایم جالب بود. البته کسب مدال اول کشوری، همه سختی‌ها را برایمان به شیرینی تبدیل کرد.

-آینده‌ات را در این رشته چگونه می‌بینی؟

‌کسب مقام‌های کشوری برای هر ورزشکاری شیرین است، اما دوست دارم روزی به‌عنوان نماینده کشورمان در مسابقه‌های برون‌مرزی و بین‌المللی شرکت کنم. همیشه به این فکر کرده‌ام که آینده درسی‌ام از ورزش جدا باشد.

-زمانی که حس‌وحال خوبی نداری و خسته‌ای، چه کاری انجام می‌دهی؟

این روز‌ها که برای کنکور آماده می‌شوم و تفریح کمی دارم، هر زمان خسته‌ام، تمرین‌های ژیمناستیک را انجام می‌دهم. این ورزش باعث می‌شود انرژی و روحیه بگیرم.

-به نظرت، رشته ژیمناستیک چه کمبود‌هایی دارد؟

ورزشکاران این رشته در باشگاه‌های شهر از حداقل‌ها هم محروم هستند. برای مثال، باشگاه خودمان تخته‌پرش مناسبی ندارد. برخی از باشگاه‌ها وسایلشان قدیمی است. به‌طور کلی، باشگاه تخصصی برای این رشته بسیار کم است. از مسئولان می‌خواهم که لااقل امکانات اولیه را برای این رشته در نظر بگیرند.

* این گزارش سه‌شنبه ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۷ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.