خوشنویس ممتاز محله وکیلآباد میگوید هنوز در اولین پله است
میگوید عاشق صدای قلم است. بنان و شجریان و افتخاری، همنفس با ندای قلمش در دل شب نجوا میکنند حدیث بندگی را...
چلیپاهای استاد امیرخانی معمولا مینشیند بر برگ دفترش، وقتی نجوای نگاشتنش در گوش شب فریاد میکند یا روز میشود و خلوتی گیر میآورد و باز دلش از دست میرود تا خطوط، کلامی دوباره بسازند، حرفی دوباره بزنند و عشقی دیگر سر دهند.
زهرا نقیزاده، هنرمند خوشنویس محله وکیلآباد مشهد است. او این هنر را زیر نظر استاد رفیعی آموخته که میگوید ایشان در هر دو زمینه تبحر کاری و اخلاق، استاد است. نقیزاده مادر دو دختر به نامهای صفورا و طوبی است که دوقلو هستند و کلاس پنجمی.
دختران با استعدادی که مثل مادرشان هنرمندند و تیزهوش. تابستان سال گذشته بود که زکات علمش شد آموزش بچههای مدرسه و محله. درس میداد و آنها یاد میگرفتند؛ نه تنها خط را، حس خداییاش را نیز. او مدتی است هر چه در چنته دارد برای آموزش به کار بسته تا هنر کودکان و نوجوانان محله به خاطر کمبود امکانات، فراموش نشود. او معتقد است کودکان این محله پر از استعدادند و مملو از تابندگی.
نقیزاده سه سال است به انجمن خوشنویسان میرود و اکنون مرتبه ممتازی در رشته نستعلیق را داراست. گرچه خودش میگوید: «هنوز این اولین پله است.»، اما این راهی است که بسیاری آن را در هفت سال طی میکنند. پس از این مرحله، مرتبه فوقممتاز و استادی است که او نیز دوست دارد روزی به آن جایگاه برسد.
خوشنویسی آداب و رسوم دارد
میگوید: خوشنویسی هم آداب و رسوم خاص خودش را دارد؛ این را میز پایه کوتاه مخصوص خوشنویسی هم نشان میدهد. «خیلی وقتها وقتی همه در خانه خوابند، مینشینم. قلم دستگیرم میشود و من را با خود به عالمی میبرد که با این دنیای مادی فاصله دارد. خدا واژهای میشود در ذهن قلمم و تراوش میکند روی برگه. این حس را خیلی دوست دارم. نوشتن در سکوت شب چیزهای بسیاری به آدم میدهد.»
ابزار کار هم ارزان است و هم گران
قلمها انواع و اقسام دارند و در کیف چرمی مخصوصی که معمولا طرح سنتی دارد، جای گرفتهاند. آنها را نشانم میدهد و از کاربرد هر کدام، ویژگیهای خاص و جنس آنها توضیح میدهد. هر قلم خوب را دوهزار تومان هم میشود از بازار تهیه کرد؛ حال آنکه قیمت برخی قلمهای صادراتی مثل قلم میردشتی به ۶۰ هزار تومان هم میرسد و خیلیها توانایی خرید آن را ندارند. مرکبها نیز انواع و اقسام دارند و قیمت آنها نیز متفاوت است. مرکب گرانتر معمولا جنس مرغوبتری دارد و زیبایی بیشتری به کار میدهد، اما خیلیها از پس خرید آن برنمیآیند.
زهرا هر چه در چنته دارد برای آموزش به کار بسته تا هنر کودکان محله به خاطر کمبود امکانات، فراموش نشود
یک زیردستی چرم که برگه خوشنویسی روی آن قرار میگیرد و به گفته نقیزاده کاربرد آن در نرم کردن حرکت قلم است و روان نگاشتن. روی میز چاقویی قرار دارد که به آن قلم تراش میگوید؛ هدیه همسرش برای تراش قلمهایش. اینجای کلام دوست دارد از همسرش تقدیر کند. میگوید اینکه پا به عرصه خوشنویسی گذاشته است، کلاسهای داستاننویسی میرود و داستانهایی زیبا مینویسد، اینکه گاه سرود بچههای مدرسه را سرپرستی کرده، شعر سروده و سراغ موسیقی رفته همه و همه را مدیون حمایت و خوبی همسرش است.
همسرم زندگیام را متحول کرد
نقی زاده از زمانی یاد میکند که پا در این وادیها گذاشت: چند سال پیش با پیشنهاد همسرم فعالیتهای خارج از منزل را کم کردم. دوری از دنیای بیرون من را که پیش از ازدواج فعالیتهای زیادی داشتم نه تنها منزوی و گوشهگیر نکرد؛ بلکه سبب شد با دنیای دیگری آشنا شوم.
دنیایی که پر از شوق هنر و حس زندگی بود. وقت زیادی برای خودم داشتم و همین سبب شد به علائقم بیش از گذشته بپردازم. سراغ خوشنویسی رفتم که چند سالی میشد برای آن وقتی نمیگذاشتم، سپس کلاسهای داستاننویسی، شعر، سرود و .... همسرم زندگیام را متحول کرد. من خوشحال و راضی بودم و اکنون نیز هر پیشرفتی کسب کنم همه را مدیون زحمات او هستم. میخواهم حرف آخرم تشکر از همسرم باشد که روزی زندگیام را زیر و رو کرد.
*این گزارش پنج شنبه، ۲۵ خرداد ۹۱ در شماره ۸ شهرآرامحله منطقه ۱۲ چاپ شده است.