هاشم حسرتی، از نوازندگان سرنا بر این باور است که شاید ۱۰ سال دیگر این ساز در منطقه نوازندهای نداشته باشد. ویژگیهای صوتی و موسیقایی سرنا، مانند صدای بلند و کوک ناپذیربودن، باعث شده این ساز نتواند سازهای دیگر یا خوانندگان را همراهی کند.
خاندان عسگریان از خاندانهایی است که موسیقی محلی حکم میراث خانوادگیشان را دارد. محسن عسگریان میگوید او دهمین نسل و پسرش یازدهمین نسل این خاندان هستند که دوتار از دستشان نیفتاده است.
حسینعلی مردان شاهی، مؤسس گروه «فردای جام» ۳۰ سال به نوازندگی دوتار مشغول بوده است. او و گروهش اجراهای زیادی در ایران و خارج از ایران داشتهاند اما به گفته خودش بیشترین اجراهایش را در مشهد داشته است.
رضا شریعتی موسیقی را از سال ۱۳۸۲ بهطور حرفهای با ساز ویولن و در کنار استاد صمد برقی شروع کرده، بعدش سراغ ساز کمانچه رفته و در محضر اساتیدی مثل روزبه اسدیان و اردشیر کامکار بوده است.
هرجا نام استاد پورعطایی میآید، آوای دوتار هم تداعی میشود. مقامهایی مثل «نوایی»، «الله مدد» و روایتهای پرمغز تربت جامی محور کارش میشوند. عاشقانهها و عارفانههایش طرفداران زیادی دارد.
پرویز مشکاتیان اهل نمایش نبود. از شهرت و بازار هنر دوری میکرد. بیشتر از آنکه در جشنوارهها بدرخشد، در خلوت خانهاش مینشست و قطعاتی مینوشت که بوی خاک بارانخورده نیشابور را میداد و تصنیفهای بسیاری ساخت.
گروه موسیقی محلی «دلشیدا»، رکورددار بیشترین اجرای موسیقی محلی و سنتی در کشور است، وجه مشترک اعضای گروه این است که برای کسب درآمد موسیقی اجرا نمیکنند، بلکه هدفشان شادکردن دل مردم است.
سعیداحمد سرکوهی، خواننده موسیقی مقامی، هنر را از پدر به ارث برده تا تواناییاش در خدمت ترویج موسیقی اصیل باشد
جمشید منصوریان نخستین شهردار مشهد بعد از انقلاب اسلامی بوده که نقش مهمی در عبور از بحرانهای شهر داشته است. ایشان همچنین مجری طرح ساختمانهای ششصد دستگاه بودند. پیشنهاد میکنم با ایشون گفتگو کنید.
حاج قربان سال۱۳۷۰ بهعنوان سفیر موسیقی ایران در جنوب فرانسه برابر جمعیتی مشتاق در حاشیه رود سن، هنرنمایی کرد و عکسش با تیتر «گنجینه راستین موسیقی ملی ایران» روی جلد نشریات فرانسه آمد.
عظمت نجاتی خواننده گروه «ساریکا» دستی هم در دوتارنوازی دارد، اما تکخوان گروه محسوب میشود و صدای جادوییاش هر شنوندهای را مسحور میکند. دو پسر کوچکش هم کنار پدر آواز میخوانند.
استاد محمد یگانه «بخشی» است و بخشیها از همانهایی هستند که با ساز و آواز، آداب و رسوم ایل را سینه به سینه و نسل به نسل به دنیای امروز رساندهاند.
استاد عثمان محمدپرست، ملقب به عثمان خوافی، از نوازندگان چیرهدست «دوتار» هنرمند توانا و نامآشنای موسیقی مقامی خراسان و ایران است.
رامین میلانی هرچند جوان است، لطف و صداقت قدیمیها را به زرق و برق و شیرینیهای دنیای مدرن امروز نفروخته و علاقه وی به سنتور و موسیقی سنتی خود گواه این امر است.
مجتبی قیطاقی عضو پیوسته خانه موسیقی ایران و هنرمند عرصه دوتار و آواز و موسیقیِ بخشیهای شمال خراسان است که در حوزه پژوهشگری موسیقی خراسان نیز فعال است.
محمدرضا مومنیفر، انگشترساز محله فاطمیه خوشنویسی و موسیقی را نیز فراگرفته است.
نوروزعلی حسین زاده، هنرمند فلوت زنی است که در کوچه و پس کوچههای محله حجاب راه میرود و برای اهالی هنرنمایی میکند
حمید طایی پنجسال پیش، یک تأسیساتچی پنجاهساله بود، اما تصمیمش را برای شروع یک مسیر جدید گرفت. او کارش را رهاکرد تا دوتارساز شود.
محمد حداد یکی از سرشناسترین دوتارسازان مشهدی بود که از میان ما رفت و به «زابلی» مشهور بود. او پدر شانزدهفرزند بود و نقش پررنگی در توسعه موسیقی مقامی خراسان داشت.
لرزش هر تار استرسهایت را فرومینشاند و تو را در عالم موسیقی غوطهور میکند. این سهتار سالهاست رفیق خوشی و ناخوشی محسن عاقل است؛ مدرس سهتارنواز محله جلالآل احمد که از نوجوانی با این ساز انس دارد.