تلخی جاکارتا برای شاگردان سمانه افخم به شیرینی ناگویا رسید
۴ آبان ۱۴۰۱ بود که در گزارشی با عنوان «تا دبیرستان، سالن ورزشی ندیده بودم» با سمانه افخم، مربی کبدی ساکن محله امامهادی(ع)، گفتوگو کردیم. افخم تا سال۱۳۸۳ که ازطریق یکی از همکلاسیهایش با ورزش کبدی آشنا شد، حتی سالن ورزشی را از نزدیک ندیدهبود، او فقط تا دلش میخواسته با دوازدهخواهر و برادرش سر زمین کشاورزی پدری «زو» بازی میکرده است.
در آن گزارش گفتیم که سمانه افخم، یکی از مربیان کبدی شهرمان است که بدون چشمداشت، استعدادهای جوانی مانند آیناز فرامرزی را پیدا میکند و کبدی را از پایه به آنها میآموزد. او حالا بهعنوان مربی تیم ملی فعالیت میکند و همراه آنها مدال نقره بازیهای آسیایی ناگویا را کسب کردهاست.
این بار هند را میبریم
تیم ملی ایران در بازیهای آسیایی ناگویا۲۰۲۶ با حضور سمانه افخم در کادر فنی، پساز پیروزی برابر ژاپن، بنگلادش و چینتایپه به دیدار نهایی رسید و در فینال با نتیجه ۳۷ بر ۳۴ برابر هند بازی را واگذار کرد و مدال نقره گرفت.
او درباره این بازیها میگوید: بیش از ۱۰سال بود که تیم چین تایپه را نبرده بودیم و با جوانگرایی در تیم ملی و استفاده از مربیان برتر داخلی توانستیم این اتفاق خوب را رقم بزنیم.
وی ادامه میدهد: شاید بار روانیای که بچهها درباره تیم هند و قویبودن آن داشتند، مانع کسب مدال طلا شد. علاوهبر آن بچهها یک یا دو اشتباه فردی داشتند، اما از نظر من عالی بازی کردند. آنها در فینال، ۲ امتیاز تکنیکال را از دست دادند. اگر تجربه بیشتری داشتند، به مدال طلا میرسیدند. هند تیمی قدرتمند است و یکی از قدرتهای برتر کبدی جهان محسوب میشود، اما ما بازیکنان باانگیزهای داریم و با تمرین بیشتر، قویتر بازخواهیم گشت. ضمن اینکه بچهها بازی رودررو را تجربه کردند و میدانند چطور هند را باید ببرند.
دستاورد یک تجربه تلخ
برای افخم، موفقیت در رقابتهای ناگویا فقط یک مدال دیگر در کارنامه کبدی ایران نیست؛ ادامه مسیری است که هفتسال پیش، با یکبار حذف تلخ او از تیم ملی آغاز شد. خودش از آن روزها اینطور میگوید: درست روز پرواز به من خبر دادند که از فهرست کنار گذاشته شدهام؛ تصمیمی که به گفته او با هدف جوانگرایی گرفته شده بود. این اتفاق، بهجای آنکه او را از کبدی دور کند، مسیر زندگی ورزشیاش را تغییر داد.
شاید بار روانیای که بچهها درباره تیم هند داشتند، مانع کسب طلا شد؛ اگر تجربه بیشتری داشتند، به مدال طلا میرسیدند
افخم میگوید: بعداز آن اتفاق همه انرژیام را روی مربیگری گذاشتم. آن تجربه تلخ به یکی از سرمایههای مهم برای کار با بازیکنان جوان تبدیل شد، زیرا خودم طعم شکست و دوباره بلندشدن را چشیدم.
امیدوار به آینده کبدی بانوان
سمانه یکی از استعدادیابهای تیم ملی کبدی بانوان ایران است. او بازیکنانی را آماده میکند که قرار است روزی پیراهن تیم ملی ایران را بر تن کنند. خودش حمایت هیئت کبدی را نقطه عطفی برای کبدی بانوان خراسان رضوی میداند و با وجود کمبود تیمهای قدرتمند در استان، همچنان به آینده این رشته امیدوار است.
این مربی کبدی درباره آیناز فرامرزی، عضو مشهدی تیم ملی میگوید: از همان سالهای ابتدایی ورود آیناز به کبدی، فیزیک بدنی و استایل مناسب او توجهم را جلب کرده بود و معتقد بودم میتواند در این رشته موفق شود. با اینکه شیوع کرونا درست در سالهایی اتفاق افتاد که این نسل میتوانست وارد مسابقات بینالمللی شود و لغو اردوها و رقابتها، بخشی از فرصت بازیکنان را از بین برد، آیناز مسیرش را ادامه و در اردوهای بزرگسالان خودش را نشان داد.
به اعتقاد او برای رشد استعدادهایی مانند آیناز که با کمبود تیمهای رقیب و امکانات تخصصی روبهرو هستند، به حمایت و توجه بیشتری نیاز است.
* این گزارش چهارشنبه ۲۹ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۸۱ شهرآرامحله منطقه ۹ و ۱۰ چاپ شده است.