قدیمی‌های مشهد خیابان بهاران را با نام «بند دال» می‌شناسند

قدمت خیابان بهاران در محله بهاران به حدود ۵۵‌سال پیش بازمی‌گردد؛ معبری که با واگذاری زمین‌ها به مردم در اوایل دهه‌۶۰ شکل گرفت. به گفته ساکنان قدیمی، بخشی از زمین‌های این محدوده در گذشته، کاربری کشاورزی داشته است.

با گذشت زمان و افزایش واگذاری زمین‌ها، روند آبادانی در این محدوده سرعت گرفت. حدود چهل‌سال پیش نیز آستان‌قدس‌رضوی بخشی از زمین‌هایی را که در این محدوده در‌اختیار داشت، به کارکنان خود و برخی سازمان‌ها از‌جمله جهاد کشاورزی واگذار کرد. قدیمی‌های محله می‌گویند پیش از آنکه این معبر به نام «بهاران» شناخته شود، مردم، این محدوده را با نام «بند دال» می‌شناختند.

به‌دلیل عرض کم پیاده‌روها، امکان نصب نیمکت و سایبان برای ایستگاه‌های اتوبوس در این معبر وجود ندارد و مسافران ناچارند روی صندلی‌هایی که کنار تابلو ایستگاه قرار داده شده است، بنشینند و درانتظار اتوبوس بمانند.

مرکز آموزشی پیش‌دبستانی و دبستان پسرانه غیرانتفاعی «نسیم ظهور» سال۱۴۰۳ در ابتدای این خیابان شروع به کار کرده است. در این مدرسه، آموزش با رویکرد دینی دنبال می‌شود و مسئولان آن تلاش دارند با شناسایی استعداد ها‌ی دانش‌آموزان در حوزه‌های مختلف، زمینه رشد آنان را فراهم کنند.

علی‌اکبر دردی‌دار، از چهره‌های شناخته‌شده محله که در این معبر، مغازه خواربارفروشی دارد، سال‌۱۳۶۴ زمین خانه و مغازه‌اش را از آستان قدس رضوی خریداری کرد و به‌مرور آن را ساخت. او به یاد دارد پیش از آنکه لوله‌کشی آب در این محدوده انجام شود، ساکنان برای تأمین آب مورد‌نیاز، از قناتی که نزدیک مسجد الزهرا (س) بود، آب می‌آوردند.

دبیرستان غیرانتفاعی دخترانه دوره اول «عابده۳» نیز از دیگر ظرفیت‌های آموزشی خیابان بهاران به شمار می‌آید. این مدرسه که در سال‌۱۳۷۳ تأسیس شد، سال‌هاست میزبان دانش‌آموزان این محدوده و محله‌های اطراف است و نقش مهمی در فعالیت‌های آموزشی این منطقه دارد.

انتهای خیابان بهاران به‌دلیل اتصال به بزرگراه شهید‌چراغچی و میدان فهمیده، مسدود است. این موضوع باعث شده امکان عبور مستقیم از این مسیر وجود نداشته باشد و ساکنان برای رفت‌وآمد ناچار باشند از خیابان بنفشه استفاده کنند.

* این گزارش شنبه ۲ خردادماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۸ شهرآرامحله منطقه ۱ و ۲ چاپ شده است.