کوچه صدف ۱۷؛ یادگار سبز گذشته
صدف ۱۷ یکی از کوچههای قدیمی محله دانشجوست. این کوچه از یک سمت به خیابان صدف و از سمت دیگر به بولوار شهیدسرلشکر خلبان شهیدابراهیم فخرایی منتهی میشود. در این کوچه، خانههایی با قدمت بیشتر از ۴۰ سال به چشم میخورد که بافت سنتی آن را پررنگتر نشان میدهد. این مسیر در گذشتههای دورتر به باغهای وسیع و سرسبزش شناخته میشد. با اینکه دیگر خبری از آن باغها نیست، هنوز هم کوچه سرسبز است؛ زیرا درختان کاشتهشده در باغهای قدیمی، هنوز سرپا هستند.

بیتالزهرا(س) متعلقبه مؤسسه علمی مکتب نرجس، در ابتدا ملک شخصی به نام محسن رضایی بوده است که حدود سیسال قبل، وقف حوزه علمیه و امور فرهنگی محله شد و حالا پاتوق فرهنگی و اجتماعی کوچه صدف ۱۷ و معابر اطراف است.

چراغ عطاری مرحوم حاجی دلقندی که اولین روشناییبخش این کوچه بوده، حالا یک سال است بعداز فوت حاج غلامرضا دلقندیمقدم، خاموش شده است. او از مردانی بود که پای توسعه خیابان صدف ایستاد و خاطره خوشش در ذهن اهالی ماندگار است و عکسش به واسطه گزارشات قبلی در شهرآرا محله به یادگار مانده است.

بار سرسبزی و طراوت این کوچه را درختانی به ارمغان میآورند که چهلسال قبل در این مسیر کاشته شدند. تنومندترین این درختان، چنارها هستند که روزی در دل باغها بودند و حالا در حاشیه کوچه صدف ۱۷.

محمدصادق نژادحسینی سال۵۸ کلنگ ساخت اولین خانه این کوچه را به زمین زد و درنتیجه آن، این بنا شکل گرفت. حالا او در این خانه نیست، اما اهالی به خاطر دارند صاحب این خانه، پیگیر رسیدن آب و برق و آسفالت به این محله بوده است.

راضیه جزایری، از نخستین ساکنان محله، بیشاز چهلسال است که در این کوچه زندگی میکند. او یکی از فعالان فرهنگی محله است و در همه ایام هفته بهجز روزهای تعطیل، وقت خود را در کتابخانه بیتالزهرا (س) و به راهنمایی مراجعان میگذراند.
* این گزارش پنجشنبه ۳ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۳۶ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.