صادقخان کسرایی، اولین صادر کننده گواهینامه در مشهد بود. طبق اسناد اداره شهربانی او از سال ۱۳۱۴ تا ۱۳۴۴، یعنی در دوران پهلوی اول و دوم این پست را برعهده داشت.
برای مایی که افتخار همسایگی امامهشتم شیعیان را داریم، سال تحویل میتواند در یکی از بهترین نقاط روی زمین رقم بخورد؛ درکنار مضجع منور علیبنموسیالرضا (ع) تا خوشی مکرر شود.
اهالی محله الهیه این شبها در میدان محمدیه تجمع میکنند و در سوگ رهبر شهیدشان از ایران پرافتخار و نیروهای رزمنده حمایت میکنند. این شبها مردم حرفهای زیادی برای گفتن دارند، مانند اینکه چه چیزی این روزها مایه افتخار آنهاست.
بعضی خاطرهها همیشه در ذهنمان میمانند؛ آنقدر که میشود سالها با آنها زندگی کرد و لحظهلحظهاش را دائم بهیاد آورد. خاطره دیدار خانواده شهیدان دهنوی با رهبر شهید انقلاب هم از آن دست خاطرههاست.
فضلالله مصدق دبیر بازنشسته است از سال۶۷ در محله آزادشهر سکونت دارد. او میگوید: وقتی خانهام را ساختم چهار خانه بیشتر در این محله ساخته نشده بود و اطرافمان همه باغ بود.
برای قائد امت، شهیدآیتالله العظمی سیدعلی خامنهای، دیدار با نخبگان و خانواده شهدا جایگاه خاصی داشت. خانواده شهدا و نخبگان منطقه ۷ شیرینی دیدار با رهبر شهید را هنوز مزمزه و خاطره آن را مرور میکنند.
استاد سیدمهدی واعظ موسوی از کوچکی سخنوری و وعظ را دوست داشته است. درست مثل عموها و اجداد پدریاش. او میگوید: بچهها را جمع میکردم. برایشان حرف میزدم و روضه میخواندم.
شب شعر «سپندوار»؛ محفلی که از اواخر دهه ۸۰ و در پی نشستهای شعری همزمان با سفرهای نوروزی رهبر معظم انقلاب به مشهد شکل گرفت و بهتدریج هویتی مستقل پیدا کرد؛ هویتی که آن را از یک مراسم مناسبتی فراتر برد.
محمدحسن رضایی فعال فرهنگی محله نیروی هوایی اهتمام زیادی برای جذب مردم، بهویژه نوجوانان و جوانان به مسجد و جلسات قرآن داشته و چهار فرزندش مداح و قاری هستند.
سیدابراهیم موسوی میگوید: آنزمان تنها یک لوله آب از روی کال میان خیابان کارگر راضی رد میشد که آب چاه موتور وسط مهرآباد را به زمینهای کشاورزی میرساند. تقریبا نهساله بودیم که تفریح ما عبور با ترسولرز از روی همین لوله بود.
