طبق گفته اهالی محله، نام «انقلاب» را که اکنون به محله اطلاق میشود، شرکت تعاونی نخریسی به شکرانه پیروزی انقلاب بر این محدوده گذاشته است.زمینهای این محله متعلق به آستان قدس رضوی بود.
محله ۱۷ شهریور تا سال ۱۳۴۰ مزرعه سرسبزی بود خارج از دروازه شهر که در آن کشت و زرع میشد. حدود پنجاه سال جای مزرعه و روستا را بهمرور ساختمانهای مسکونی و اماکن تجاری گرفتند.
زندان وکیلآباد، یا زندان مرکزی مشهد را میتوان قدیمیترین بنای محله تربیت و حتی منطقه۱۱ نامید. این زندان در دهه۲۰ توسط یک مهندس خانم آلمانی طراحی شده است.
بافت اصلی محله شریف را ساختمانهای مسکونی تشکیل داده است. با این حال نکته مهم درباره محله شریف بافت اداری این محله کوچک شهری است. بسیاری از ادارات دولتی این محله را برای ایجاد ساختمان انتخاب کردهاند.
نرخ باسوادی در محله سیدرضی بیش از ۹۷ درصد است. این محله نیز جزو محلههای برخوردار مشهد است. کمبود فضای سبز محلی و ترافیک سنگین از مشکلات اهالی این محله به حساب میآید.
جرقه توسعه محله شهید رضوی از اوایل دهه ۷۰ همزمان با تغییر و تحول بزرگراه امامعلی (ع) زده شد. بعد از آن، احداث بولوار آموزگار با هدف روانسازی ترافیک بزرگراه آزادی در اوایل دهه ۹۰ به روند توسعه محله سرعت بخشید.
محله فارغالتحصیلان بیشتر انتخاب کسانی است که میخواهند از هیاهوی شهری فاصله بگیرند و در محلهای آرام زندگی کنند. این محله بافتی مسکونی دارد و واحدهای تجاری کمی در آن دیده میشود.
تا پیش از دهه ۶۰، زمینهای محله دانشآموز قطعات ۵۰۰متری بود که در اختیار کشاورزان بود. تعدادی از فعالان حوزه ساختوساز که اهل یزد بودند، زمینها را خریدند و ساختوساز کردند.
از منظر تاریخی، محلههای زیباشهر، آزادشهر و قسمتی از محله سیدرضی تنها محلاتی بودند که پیش از انقلاب اسلامی، مردم در آن سکونت داشتند و بقیه بخشهای منطقه ۱۱ خالی از سکنه بود.
