شاید کمترکسی بداند که چهنو، پیش از آنکه بر معبری در محله سرشور باشد، اسم مزرعهای بسیار قدیمی در سمت شرقی مشهد بوده است؛ مزرعهای که نام آن را میتوان در بسیاری از منابع قدیمی یافت.
هنوز رد باغها و زمینهای کشاورزی به ویژه در محدوده مرکزی و شمال محله پورسینا به چشم میخورد. جوی آبی که از سمت قلعهساختمان به «طرخ بازهشیخ» در این محله میریخت، زمینهای اطراف را سیراب میکرد.
بخشی از تاریخچه محله کشاورز با قلعه ساختمان گره خورده است. وجه تسمیه محله کشاورز، وجود زمینهای کشاورزی آستانقدس رضوی در زمینهای اطراف محله است و به همیندلیل خیابان مرکزی محله، کشاورز نامگذاری شده است.
محله کنهبیست تا دهه ۵۰ پر از زمینهای زراعی و باغهای ترهبار و تحت تملک خلیل مؤمنی بود؛ او یکی از اربابهای خوشنام محله بود که ثروت زیادی داشت و کشاورزان در زمینهای تحت مالکیت او کار میکردند.
شهرک شهیدباهنر در گذشته، روستایی در کنار شهر مشهد بود، اما از سال ۱۳۹۰ به محدوده شهری پیوست. با توسعه شهرنشینی، این محله در حال حاضر به سکونتگاهی غیررسمی و ارزانقیمت برای مهاجران تبدیل شد.
محله ثامن نسبت به سایر محلات منطقه ۵ قدمت کمتری دارد؛ این محله به دلیل قرار داشتن دفتر کفالت اتباع افغانستانی و راستهغذاهای این قوم محله سکونت تعداد زیادی از خانوادههای افغانستانی است.
محله مهدیآباد امروزی نماینده چندین روستای قدیمی است؛ روستاهای مهدیآباد، حجتآباد، همتآباد و بخشی از کریمآباد و عباسآباد همگی در محله مهدیآباد کنونی قرار دارند.
مشهدیها، منطقه ۱۲ را با نام «منطقه الهیه» میشناسند، محلهای که وجه تسمیهاش برگرفته از نام یکی از محلات پایتخت است. این محله بر روی اراضی روستای امامیه قرار دارد و ساختوساز در آن از اوایل دهه ۸۰ کلید خورد.
محله صادقیه تلفیقی از معابر نسبتا قدیمی و جدید منطقه ۱۲ است. امیریه ۳۱ و امیریه ۳۷ دو معبر پرجمعیت منطقه ۱۲ هستند که جزو اولین محدودههای مسکونی بولوار امیریه بودند. انبوهی از مجتمعهای مسکونی چندصد واحدی در همین دو معبر قرار دارد.
محله امیریه که شامل بخش ابتدایی بولوار امیریه میشود، نسبت به محله صادقیه که بخش انتهایی بولوار امیریه را در برمیگیرد، دیرتر پاگرفت و هنوز هم درصد کمتری از این محله مسکونی شده است.
