سنگ بنای ایوان ساعت در عهد شاهعباسیکم صفوی گذاشته شد؛ ایوانی با ارتفاع۱/ ۲۴ و دهانه ۹/ ۶ متر که آن را در جناح غربی صحن کهنه ساختند. این ایوان از لحاظ آرایهها و تزیینات، یکی از زیباترین ایوانهای حرمرضوی است.
ساعت صحن کهنه نذر فردی است که به مریضی لاعلاج مبتلا میشود و نذر میکند که اگر شفا پیدا کند، یک ساعت به حرممطهر اهدا کند. این ساعت که در هامبورگ آلمان ساخته شده، پس از شفایافتن این فرد به حرم رضوی آورده شده است.
کتیبههای ایوان عباسی نهفقط از حیث تاریخهای گوناگون و متنوع در کتیبهها، بلکه از نظر شیوه نگارش و نوع خط نیز تنوع فوقالعادهای دارد و حتی میتوان سیر تکامل خط نستعلیق را در آن مشاهده کرد.
عکسی از مسجد گوهرشاد در دوره قاجار وجود دارد که در آن، در ضلع جنوبی آن، اتاقکی چوبی به چشم میخورد که درواقع محل چاه آب مسجد گوهرشاد است؛ چاهی که هنگام بیآبی، از ظرفیت آن برای تأمین آب موردنیاز زائران استفاده میشده است.
ساعتهای آفتابی وسیلهای برای تعیین زمان، به کمک موقعیت مکانی خورشید هستند و قدمت آنها هم به قرنها پیش برمیگردد، اما کاربرد اصلی ساعت آفتابی حرم مطهر برای تعیین دقیق قبله است.
از حاشیه خیابان امامرضا(ع) به سمت حرم که بروید، بارها و بارها با مغازههایی مواجه میشوید که افرادی در آنها شما را به گرفتن عکس با نمایی از ضریح مطهر یا حرم دعوت میکنند.
یکم آذر چهاردهمین سالگرد افتتاح کتابخانه تخصصی اهلبیت (ع) در حرمرضوی است که بهصورت ویژه منابع کامل و جامعی را در زمینه زندگینامه، سیره، احادیث و روایات ائمه اطهار گردآورده است.
تاریخچه سقاخانه حرم امامرضا (ع) به دورههای اولیه احداث بارگاه آن حضرت و ۱۲۰۰سال پیش برمیگردد؛ از این جهت که باید محلی برای برداشتن آب و وضوساختن زائران در این حرم مقدس تعبیه میشد.
